Pastereloza, enzootyczna bronchopneumonia (pasterellosis)

Przyczyny
Pastereloza jest zakaźną chorobą zwierząt domowych, także kóz. Chorobę wywołuje Pasterella multocida i  Pasterella hemolytica. Są to drobnoustroje warunkowo chorobotwórcze izolowane są z gardła klinicznie zdrowych zwierząt. W przebiegu choroby może dochodzić do wtórnych zakażeń (adenowirus, wirus PI 3, mykoplazmy).

Choroba występuje w Polsce.

Objawy kliniczne
U młodych zwierząt choroba może przebiegać ostro w postaci posocznicy. Zwierzęta tracą świadomość, obserwuje się pienisty, krwawy wypływ z nosa. Choroba po 6 do 24-48 godzinach kończy się śmiercią. Mogą wystąpić także nagłe zejścia, bez wcześniejszych objawów.
U zwierząt starszych pojawiają się objawy ze strony układu oddechowego - kaszel, wypływ śluzowy lub śluzowo - ropny z nosa, duszność. Osłuchowo stwierdza się rzężenie. Temperatura wzrasta, zwierzęta tracą apetyt, pojawiają się objawy depresji. Zazwyczaj po 1-3 dniach (rzadziej 12 godzinach) od wystąpienia pierwszych objawów następuje śmierć. Choroba może także przejść w formę przewlekłą.

Zmiany anatomopatologiczne
U zwierząt które padły nagle obserwuje się galaretowaty, zielonkawy wysięk pokrywający nasierdzie, a w jamie opłucnowej dużą ilość płynu. Płuca są obrzęknięte, z licznymi wybroczynami. W tchawicy i oskrzelach pienisty, krwawy płyn. U zwierząt, które wykazywały objawy choroby  obserwuje się galaretowate nacieczenia i wybroczyny podskórne w okolicy karku i klatki piersiowej, krupowe zapalenie płuc, powiększenie migdałków i węzłów chłonnych zagardłowych, owrzodzenia błony śluzowej gardła i przełyku, wychudzenie zwłok.  Można obserwować owrzodzenia błony śluzowej fałdów trawieńca.

Pomocnicze badania laboratoryjne
Diagnoza powinna być poparta badaniami mikrobiologicznymi. Z materiału pobranego od padłych zwierząt (migdałki, krew, narządy wewnętrzne) izoluje się dużą liczbę patogenu.

Leczenie
W leczeniu stosuję się surowicę przeciw pasterelozie, antybiotyki, a także potencjonowane sulfonamidy.

Zapobieganie
Ważną rolę odgrywają właściwe żywienie zwierząt i odpowiednie warunki utrzymania. Szczególnie niebezpieczne są okresy zmiany żywienia i transport. Można stosować szczepienia profilaktyczne.